Vandaag op dierendag een ode aan mijn paard. De verbinding tot stand brengen vergde een verandering van mij. Dit extraverte, na mijn vorige introverte paard was een bewuste keus. Terugkijkend lijken ze toch veel op elkaar.
Vertrouwen, geen angst, blijven geloven
je paard een band beloven.
Het is een manier van leven,
zet me met beide benen op de grond.
In het hier en nu kunnen zijn,
en echte aandacht is fijn.
Zijn vacht, zijn ogen, subtiele signalen,
Deze leren zien en vertalen.
Samen ontspannen willen zijn,
dat kan met mijn paard bijzonder fijn.
Voel ik me niet goed,
Dan toont hij hoe het moet.
Legt zijn hoofd op mijn schouder of
beukt 'zachtjes' tegen me aan. Kom op!
In het hier en nu jij,
Laat me anders vrij.
Ben ik ontspannen en oké,
dan geeft hij zich volledig en doet mee.
Wederzijds respect en vertrouwen met een paard ontstaat niet vanzelf. Durf je eigen weg te vinden samen met je paard. Dan is iedere dag een fijne dierendag.
